Z czym to się je?

Od zawsze to, co nieznane budzi w człowieku lęk, niekiedy też staje się przedmiotem stereotypów i stygmatyzacji.  Problematyka zaburzeń odżywiania z pewnością nie została jeszcze do końca zgłębiona i nadal jest przedmiotem badań ekspertów w tej dziedzinie. Na szczęście nasza wiedza cały czas posuwa się naprzód, coraz więcej wiemy na temat uwarunkowań i leczenia tych zaburzeń.

Zaburzenia odżywiania się wywoływane są przez szereg różnorodnych przyczyn, dlatego uznaje się, że należą do schorzeń biopsychospołecznych. Na rozwój zaburzenia wpływają czynniki indywidualne, rodzinne oraz środowiskowe. Skuteczne leczenie powinno uwzględniać szeroki, interdyscyplinarny kontekst, co jest to możliwe dzięki współpracy specjalistów z różnych dziedzin. (Z kim to ugryżć? – zobacz tutaj) Istotne jest także wsparcie bliskich i szerszej społeczności.

Rzeczywiste oszacowanie rozpowszechnienia zaburzeń odżywiania się, obarczone jest szeregiem trudności. Zachorować może każdy, niezależnie od wieku, płci, czy statusu socjoekonomicznego, jednak anoreksja i bulimia najczęściej dotykają dziewczęta w wieku nastoletnim. Szacuje się, że anoreksja dotyczy około 1% populacji młodzieży, natomiast bulimia 2%.

Poniżej znajdują się podstawowe informacje na temat zaburzeń odżywiania.

Szczegółowe informacje, materiały edukacyjne oraz zapis faktów i mitów z doświadczenia terapeutycznego psycholog Doroty Mroczkowskiej – udostępniamy w dziale Zdrowa Psyche – czytaj TUTAJ

Jadłowstręt psychiczny (Anorexia Nervosa) 

Anoreksja charakteryzuje się znaczną utratą masy ciała (lub brakiem odpowiedniego przyrostu wagi u dorastających dzieci), celowo wywołaną i podtrzymywaną przez pacjenta. U wielu osób zaburzony jest obraz własnego ciała. Chorzy skupiają się na kontrolowaniu spożywanego jedzenia, niektórzy również doprowadzają do nadmiernego  wysiłku fizycznego, przeczyszczają się poprzez wymioty lub środki przeczyszczające.

Żarłoczność psychiczna (Bulimia Nervosa)

Bulimia objawia się jako charakterystyczny cykl nadmiernego objadania się i zachowań kompensacyjnych, takich jak wymioty, nadmierny wysiłek fizyczny, rygorystyczne diety, stosowanie środków przeczyszczających. Mają one na celu zrekompensowanie skutków objadania się. Chory nadmiernie koncentruje się na kontroli masy ciała.

Kompulsywne (napadowe) objadanie się (Binge Eating Disorder)

Jedzenie napadowe opisuje się jako nawracające epizody objadania się, przy czym nie występują zachowania związane z kontrolą wagi (takie, jak w przypadku bulimii).  U chorych subiektywne odczucie głodu i wewnętrzny przymus nadmiernego jedzenia powodowane są przez emocje, żywność służy zaspokojeniu potrzeb psychicznych.

Ortoreksja (Orthorexia)

Chociaż formalnie nie rozróżnia się takiego zaburzenia jak ortoreksja, to jednak rośnie świadomość na jego temat. Ortoreksja oznacza obsesję na punkcie „zdrowego” odżywiania się. Osoby chore są tak skupione na właściwym odżywianiu, że każde odstępstwo od rygorystycznych zasad odżywiania się powoduje poczucie winy lub lęk. Wzrastające zaabsorbowanie sposobem żywienia przesłania inne aspekty życia, takie jak praca, czy relacje z rodziną i przyjaciółmi.

Dysmorfia mięśniowa (Muscle Dysmorphia)

Bigoreksja należy do niespecyficznych zaburzeń odżywiania się, które dotyka przede wszystkim mężczyzn. Charakteryzuje się obsesją na punkcie umięśnionego ciała. Chory zauważa nieprawidłowości w swoim wyglądzie, mimo iż w rzeczywistości one nie występują. Restrykcyjne diety oraz plany treningowe mają prowadzić do maksymalnego zwiększenia tkanki mięśniowej, pozostałe obszary życia zostają zaniedbane.

Szczegółowe informacje o specyfice chorób, metody, ośrodki i specjaliści leczenia znajdują się w odpowiednich kategoriach – Dostępnych smaków oraz Z kim to ugryźć?



zadbana psyche
troska dla
ciała
zdrowie
na talerzu
kulinarne
co nie co
bank endorfin
grupa wsparcia
samorealizacja
mądre zakupy
przychodnia
on-line
lodówka
grająca